Na današnji dan prije 29. godina život za Podrinje, za Domovinu Bosnu i Hercegovinu dao je heroj Mustafa Nalić – Pupo. Za nesebičnu herojsku ulogu i doprinos u odbrambeno – oslobodilačkom ratu od agresije, Mustafa Nalić Pupo posthumno je odlikovan značkom “Zlatni ljiljan”.
Mustafa Nalić je rođen 23. januara 1973. godine u Bektićima – Sućeska, opština Srebrenica od oca Ibre i majke Dudije. Osnovno obrazovanje završio je rodnom mjestu, a srednju Mašinski tehničar u Bratuncu.
Bio je odličan učenik i vrstan sportista. Verdrog duha, uvijek raspoložen i nasmijan.
Da Mustafa posjeduje urođene liderske osobine prepoznali su oficiri bivše JNA prilikom regrutacije srebreničkih momaka iz generacije 73. godište, februara 1991. godine u Zvorniku kada su između nekoliko desetina kršnih mladića, jedino njemu dodijelili VES – škole rezervnih oficira.
Agresija na Domovinu ga zatiče u rodnom mjestu. Odmah je stao u odbranu Domovine i većinom je bio na linijama odbrane, ali ta stvar se polahko počinje mijenjati početkom 1993. godine kada se aktivno uključuje u interventnu jedinicu Sućeska.
Svoje prvo komandirsko kaljenje doživljava 17. aprila 1993. godine na Bukovoj Glavi u rejonu Zeleni Jadar kada u munjevitom kontranapadu sa golobradim vršnjacima iz Sućaske za samo nekoliko minuta uspjeva potisnuti specijalne jedinice takozvane VRS iz dobro utvrđenih položaja. Time je spriječen dalji prodor agresora na ove teritorije.
Zbog izuzetne hrabrosti, stekao je poštovanje saboraca i potvrdio svoje komandirske sposobnosti.
Iako su snage UN-a ušle u Srebrenicu gdje je proglašena sigurna zona, agresori su bez obzira na potpisani dogovor o prestanku svih ratnih dejstava svakodnevno vršili upade u enklavu, provodili neselektivna granatiranja, pomjeranje prvih borbenih linija i kreiranje povoljne situacije za uništenje enklave Srebrenica. Mustafa je dobio zadatak da sa pripadnicima IDV osujeti sve te namjere i zaustavi ih u daljim radnjama. Danonoćno su provodili osmatranje i boravak na terenu u cilju prikupljanja obavještajnih podataka o kretanju i namjeri neprijatelja.
Tragom prikupljenih informacija o mogućoj ofanzivi na Srebrenicu IDV sa Mustafom na čelu dobija zadatak da se ukopaju u rejonu sela Kutuzero na pravcu Buće – Klik – Nikolića Potok – Kutuzero – Kak. Nedugo zatim kreće i agresorska operacija “Krivaja 95.” Uspješno odolijevaju svim napadima, iako se u momentima nalaze u unakrsnoj artiljerijskoj i pješadijskoj vatri. Četvrti dan neprijateljske ofanzive, nekolicina boraca iz Mustafine jedinice teško je ranjena, što se odrazilo kao otežavajuće za odbranu.
Povlače se iz zaseoka Buće na kotu Mramor i u već pripremljenim rezervnim položajima organizuju odbranu putne komunikacije Podravanje – Kutuzero i prilaz samom selu.
Nastupa 11. juli. Agresori su Mustafinu jedinicu doveli u stanje poluokruženja. Odluka je boriti se do kraja. Poziv na radio stanici. Komandant brigade upozorava da je grad pao, da su agresori veći za leđa i naređuje povlačenje. Mustafa donosi odluku da se prije izvršenja komandantove naredbe ide u još jedan okršaj. Završni. Želju o slobodnoj Bosni i Hercegovini prekida snajperski metak. Pogođen je u vrat. Oko 11:00h 11. jula 1995 godine prestalo je kucati herojsko srce podrinskog gazije.
Saborci su njegovo tijelo izvukli i ukopali u šehidskom mezariju u Bektićima i to veoma plitko jer nije bilo vremena.
Posthumno je odlikovan značkom “Zlatni ljiljan”. Nije bio oženjen.
/TV Podrinje